چلچلی

chelcheli — Mon, 24 Jul 2006 21:34:18 GMT

دختران دشت!

دختران انتظار!

دختران امید تنگ

در دشت بیکران

و آرزوهای بیکران

در خلق های تنگ!

(احمد شاملو)

ـــ دیروز سالمرگ زنده یاد احمد شاملو بود و من با حسن رفته بودیم امامزاده طاهر .

...و من عاشق در آستانه ام .

ـــ دیروز برای اولین بار یک عروسک خریدم .

حس کودکی لذت بخش بود ٫ یاد شیطنت هایم افتادم ٫ اما همه ی کودکی من بدون عروسک بود .

چرا مرا یاد کودکی هایم انداخت ؟

نمی دانم !

ـــ باید استاد و فرود آمد...

... آنجا تو را کسی به به انتظار نیست.

عزیز

chelcheli — Sat, 15 Jul 2006 21:07:18 GMT

از روی وظیفه دوستش ندارم ٫ دوستش دارم چون انکار تنهایی من است ٫ چون بدون اینکه آزارم دهد کنارم است ٫ چون ظاهر و باطنش یکی است و بعد از همه ی اینها چون بی چشم داشتی دوستم دارد و من هم به همین گونه دوستش دارم.

و اما امروز روز مادر است...

روز اوست و من نمی دانم چه باید بکنم .

۲۳ سال در کنارش بودم و حتی یک بار هم مرا نیازرد ٫ بعضی وقتها که غیر قابل تحمل می شوم و کسی مرا نمی پذیرد ٫ او با من حرف می زند آنقدر که فکر می کنم این همه انرژی از سن و سال او بعید است .

.....

عزیز...

مرا به خاطر ناتوانیم در سپاسگزاری می بخشی ؟ مرا به خاطر خدا ببخش .

روزت مبارک ٫ میبوسمت ٫ روزی هزار بار می بوسمت ولی امروز فقط یک بار....

......................................................

و اما تو ٫

بی صبرانه منتظر امشبم ٫

در فراسوهای هر آنچه که به ذهنمان می رسد با من وعده ی دیداری بده.

chelcheli — Thu, 13 Jul 2006 11:41:18 GMT

... عشق چیزی است که بیش از هر چیزی داشتنش را دوست داریم و بیش از هر چیزی دادنش را دوست داریم .و هیچ کس در نمی یابد که عشق، همان چیزی است که همواره داده می شود و پذیرفته نمی شود.

تصویر و متن از جبران خلیل جبران

ـــ کمی وبلاگم را تغییر دادم، البته این روزها مشغول تغییر دادن خیلی چیزها هستم.

ــ تغییر دادن سخت است و از آن سخت تر رویارویی با پدیده های جدیدی است که از این راه متولد می شوند که نه با آنها نزدیکی داری و نه حتی آنها را می شناسی، به هر حال چاره ای جز مواجهه با واقعیت نیست هر چند که تلخ است آن هم خیلی تلخ.

ــ باید مدتی در دسترس نبود .

با شرح...

chelcheli — Fri, 07 Jul 2006 19:56:18 GMT

ــ تو کجایی؟

در گستره ی بی مرز این جهان

تو کجایی؟

ــ من در دور دست ترین جای جهان ایستاده ام :

کنار تو .

۰۰۰

ــ تو کجایی؟

در گستره ی ناپاک این جهان

تو کجایی؟

ــ من در پاک ترین مقام جهان ایستاده ام :

بر سبزه شور این رود بزرگ که می سراید

برای تو...

(احمد شاملو)

مورچه

chelcheli — Sun, 25 Jun 2006 16:53:18 GMT

اینروزها در حال عادی سازی هستم ٫ عادی سازی به خاطر این که بتوانم به کار و زندگی ام برسم . توصیه ی یکی از دوستانم است چون خود اون از این راه تونسته به کارو زندگیش برسه ٫ اون برای دیروزهایی حسرت میخوره که همه چیز براش عادی نبود و به فرداهایی که همه چیز براش عادییه خیلی امید داره ٫ به هر حال منم مشغولم!....!

امروز کلاس شرح مثنوی دکتر نمازی بودم ٫ برام خیلی جالب بود ایشون در شرح یکی از بیتهای مثنوی فرمودند که: مورچه ها وقتی به یک دانه می رسند خود را با آن مشغول میکنند ٫مورچه فکر می کند آن دانه تمام دنیای اوست چون چشم ندارد که انبار دانه ها را ببیند ٫ احساس می کنم من نیز یکی از همان مورچه هایم .

نکته ی آخر اینکه این روزها نمیدونم چی درست و چی غلط ٫ در هر حال امیدوارم به خودم بیام!

بارون

chelcheli — Wed, 17 May 2006 20:25:18 GMT

بارون همیشه دوست داشتنی است مخصوصا اگر همراهش بادی شدید بوزد .

بادی که تعادلت را به هم بزند و بارونی که ترت بکند ٫ چقدر احساس نو بودن میکنم و دروغ نمیگویم در این لحظه هزاران تصمیم مهم گرفتم ! و فقط خدا میداند وقتی باران بند بیاید چند تا از آنها اجرا میشود !

یاد شعری افتادم که در بچه گی در هوای بارونی زیاد میشنیدم وحتما برای همه تکراری است

بارون میاد جر جر ٫ پشت خونه ی هاجر ٫

هاجر عروسی کرده ! دمب خروسی کرده !

بارون لااقل یه امشب تا صبح ببار ٫

به یاد عاشقای این دیار ٫ بهر لیلی چو مجنون ببار ٫

هی باروووووووون

امشب نمیدونم چرا ولی یکی از لذت بخش ترین شبهای زندگی من است . شاید برای خیلی ها اینگونه بوده ومثل من بعد از این همه گرما ٫ خنکی دلپذیری رو تجربه کردن ٫ بارون فقط چند لحظه بارید و این همه شور و شوق به وجود آورد . خوش به حال بارون ٫ واقعا خوش به حالش .....

...بارون باشیم تا لطافت وتازه گی را قطره قطره به دیگران هدیه کنیم ٫ سخت نیست فقط باید به اندازه وبی توقع بباریم ٫ زیاد نباریم که جوانه های زمینی را خراب کنیم وبه فکر همه باشیم٫ حتی آنها که نمی بینیم.

chelcheli — Thu, 02 Mar 2006 22:15:18 GMT

انسان تنها زاده می شود ٫ تنها می زیید وتنها می میرد...

من می دویدم با گیسوان آشفته و اضطرابی دوست داشتنی اما وقتی سوزش سردی رو صورتم حس کردم تازه به جدیت این دنبال بازی کودکانه پی بردم حال غریبی داشتم واکنون نیز باز هم من ندانستم که نگاه دیگری به عروسک در دستم جدی است٫ او هم مثل همبازی کودکیم اسباب بازی هایم را جدی گرفت نه مرا

غم انگیز نیست این قانون زندگی است که تا سوزشی را رو صورتت حس نکنی تابعش نمی شوی ٫ از خودم میپرسم من دوست داشته می شوم یا میزان علاقه ام به دیگری؟ اشک پهنای صورتم را می گیرد ..... جوابی ندارم .

تنهایی آنقدر غیر قابل تحمل می شود که پنجره ی اتاق رو باز میکنم ساعت ۱.۱۵ نیمه شب٫تا شاید یه نفرو که تو کوچه بی هدف پرسه میزنه بیبینم وباهاش حرف بزنم اما از بخت بد من کسی نیست ٫ سردم شده ٫ پنجره رو می بندم و بازم پشت میز می نشینم و با خودم حرف میزنم .... با خودم حرفی جز خودم ندارم که بزنم٫ خسته ام ٫ حس میکنم اشکهایم روی گونه هایم می غلتد .... آه خنک شدم ... با دستهایم لمسشان میکنم ٫ اشکهایم مرا از تنهایی درآوردند ٫ این ها هم یکی از همبازیهای دوران کودکیم هستند اما هر وقت تنها بودم آمدند ٫بدون اینکه میزان علاقه ام بهشون خیلی مهم باشد....

chelcheli — Sun, 19 Feb 2006 09:15:18 GMT

نمی دانم اینروزها چندین بار و از جانب چندین نفر(با نگاه یا کلام) به بدبینی متهم شدم؟ تنها این را می دانم که آدمهای اطرافم اغلب در مورد هر رفتاری ساده ترین قضاوت را می کنند٫ چون انسان و رفتارش در نظر آنها قسمتهایی از یک معادله است که در نهایت باید یک یا چند جواب مشخص بدهد . شعار دادن همیشه راحت است ٫خوب حرف زدن که مشکل نیست پس وقتی انسانی با تمام این تفاسیر نمی تواند یک سری لغات از پیش تعین شده که در طول تاریخ ورد زبان همه بوده را تکرار کند حقش نیست که با او اینگونه نامهربانانه برخورد شود .

این روزها دغدغه ی دیگری هم دارم ٫ اینکه دوست داشتم در زندگی قبل از این که آدمها را همنوع خودم بدانم از جهت گوشت و خون داشتن همنوع خودم بدانم از جهت عشق و احساس داشتن٫ اما اگر بگویم مایوسم از این تلقی خودم٫ بیهوده نیست.غمگین میشوم وقتی می بینم که بشر امروز از این مفاهیم نیز ابزاری استفاده می کند . انگار در روابط انسانی آن ارتباطی خوب و شایسته تلقی می شود که بتواند ابزاری باشد در جهت اینکه ما را متواضع تر ٫ مردمی تر ٫ اخلاقی تر ٫ خیر خواه تر و.... نشان دهد. آنچه مهم شده است قابلیت آدمها در مواجه ی با ماست .

میدانم راه نجاتی از این و ضع نیست من هم ناخواسته باید بپذیرم که همین است که هست ! گله و شکایت دردی را دوا نمیکند واز طرفی من حق ندارم که دیگران را وادار کنم مثل من بیاندیشند ...

تنهاباید گفت :

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

گفتند یافت می نشود گشته ایم ما گفت آن چه یافت می نشود آنم آرزوست

chelcheli — Sun, 22 Jan 2006 15:36:18 GMT

شاید وقتی دیگر...٫ اما حالا نه....

chelcheli — Sun, 01 Jan 2006 15:14:18 GMT

گاهی وقتها اینقدر دلم از آدمهای اطرافم به هم میخورد که دوست ندارم هیچ موجودی را تا مدتها ببینم ٫ حتی ریخت خودم را ٫ ترجیح میدم مدتها بخوابم تا وقتی که از خواب بلند میشم همه چیز عوض شده باشه اما افسوس .....

دو روزه که میرم دادگاه خانواده برای کار آموزی٫ آدمهایی که میان اونجا از همون آدمهایی هستند که هرروز از کنار من وشما میگذرن و ما فکر میکنیم چه آدمهای خوشبخت وخوب ومهربانی هستند اما افسوس که این فقط یه روی سکه است . همین امروز پدر دختر خانومی که تقاضای طلاق داده بود میگفت "آقای قاضی این پسر چند سال عاشق دختر من بود من راضی نبودم اما اینقدر برای دخترم غش و ضعف کرد که خودم هم راضی شدم ٫ حالا فقط ۳ سال از اون تاریخ گذشته و این پسر هر روز بدترین فحشها رو به دختر من sms میزنه...."

شما قبول میکنید که کسی کسی رو دوست داشته باشه و بعد اونو با الفاظ زننده خطاب کنه ؟ من باور نمیکنم ٫ چطور آدمها اینقدر راحت خودشونو زیر سوال میبرن ٫ چطور به این زودی چیزایی که خودشون میگفتن رو زیر سوال میبرن و هزاران سوال از این دست٫ کاش یه ذره فکر میکردیم که ما انسانیم وکاش یکبار از خودمان میپرسیدیم ما انسانیم؟

خلاصه دلم گرفته ٫ دلم عجیب گرفته ٫ نمیدونم شاید من دارم زیادی شلوغش میکنم اما هر چه که هست میدانم دوست ندارم این مسائل برای من و جامعه ی من عادی بشه که بعضی هابه راحتی منو متهم به عدم روشنفکری کنن.

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت

شیر خدا ورستم دستانم آرزوست

زین خلق پر شکایت گریان شدم ملول

آوارگی کوه و بیابانم آرزوست.